Maszyna z czasów, kiedy motocykle robiono z metalu, a nie z przetworzonych kubeczków po jogurcie. Silnik 1170 cm³, 98 koni mechanicznych i uwaga, hit – zaledwie 25 680 km przebiegu. Sprzęt od pierwszego właściciela, z drobnymi rysami. Ale umówmy się: GS bez rysy jest jak żołnierz bez blizny albo terenówka, która błoto widziała tylko w reklamie.
Dla mnie ten sprzęt to absolutna legenda, więc jak trafiła się okazja, żeby ściągnąć sztukę z 2006 roku (czyli z samego końca produkcji, bo ten model tłukli w latach 2002–2006), to nie zastanawiałem się ani sekundy. Poprzednią właścicielką była przesympatyczna pani z okolic Frankfurtu nad Menem, która przesiadała się na nową maszynę.
Ostatnio miałem opcję polatać trochę GSF 1200 z 2007 roku, zanim się sprzedał. No cóż... Tak jak pisałem na początku strony Eurobikero o imporcie i o tym, dlaczego motocykle pojawiły się w moim życiu: GSF 1200 to kupa żelastwa w dzisiejszym pojęciu.
Są takie weekendy w Eurobikero, które pamięta się latami. Ten był zdecydowanie najlepszy tego lata: na podwórku stały obok siebie dwie legendy, dwie potężne, chłodzone powietrzem lokomotywy – klasyczna Yamaha XJR 1300 z 2013 roku na zawieszeniu Öhlins oraz fabryczny Cafe Racer z 2015 roku.
Kiedy myślisz o skuterze, zapewne przed oczami masz miejski sprzęt do przeciskania się w korkach. Wtedy pojawia się Suzuki Burgman 650 – i całkowicie wywraca te wyobrażenia do góry nogami.
Andaluzja to nie tylko plaże i słońce. Dla motocyklisty to setki kilometrów krętych dróg, góry, świetne widoki i możliwość jazdy wtedy, gdy w Polsce motocykl stoi jeszcze w garażu. Podpowiadamy, kiedy najlepiej zaplanować wyjazd i dlaczego południe Hiszpanii jest jednym z najlepszych kierunków motocyklowych w Europie.